خلوتی با نورس دماوندی
شمارهٔ ۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
رو می‌دهد به صاف دلان دلفریب ماپیدا از آب و آینه گردد رقیب ما
۲
گل گل شکفت از سخن ما حبیب ماجوش گل است زمزمه‌ی عندلیب ما
۳
جان را به لب رساند و احیا به دم کندجز شربت حیات نسازد طبیب ما
۴
آیان تری ز نکهت گل در قبای آلدل در لباس می‌بری ای جامه زیب ما
صفحهٔ ۱ از ۳