خلوتی با نورس دماوندی
شمارهٔ ۱۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
برق حضور شد نفس آشنا مراکو بیخودی که از همه سازد رها مرا
۲
از چرخ و آفتاب‌شناسای حق شدمراهی نموده‌اند به بانگ درا مرا
۳
مدّ حیات مُهر خموشی است بر لبمچون شمع سوخت رشته‌ی جان ماجرا مرا
۴
چون شمع سوخت رشته‌ی جان ماجرا مراانداخت در قفس گل برگ و نوا مرا
صفحهٔ ۱ از ۴