خلوتی با یوسف خوسفی
شمارهٔ ۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
بیا ساقی بشوی از باده زنگار دل ما رابه نور باده روشن کن صفای محفلم یارا
۲
بزن مطرب دف و بربط که عالم پر آشوب .......به پا کن نغمۀ چنگی و بنشان شور و غوغا را
۳
بیا شاهد بخوان و می بنوش و خوش تماشا کنکه هر ساعت بر افروزند شمع روی زیبا را
۴
حریفان جمله مست و می به گردش ساقی گلرخبه دور انداخته چون خور به مجلس جام صهبا را
صفحهٔ ۱ از ۲