خلوتی با نعیم فراشری
بخش ۱۲ - آفتاب
دیوان تخیلات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
اختران با یکدیگر غمزه کنانمی‌شوند آهسته آهسته نهان
۲
اندک اندک نور غالب می‌شودظلمت شب محو و غایب می‌شود
۳
کبک می پوید میان سنگسارمی کند فریاد از هجران یار
۴
بلبلا! آواز باز آغازکنبر درختان جنبش و پرواز کن
صفحهٔ ۱ از ۷