خلوتی با نعیم فراشری
بخش ۲۱ - ایضا در ماتم دختر
دیوان تخیلات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
این دل زار و ضریرم بختیاربا جمال و جلوۀ تو بود پار
۲
پیش چشمم شد جهان اکنون سیاهشد دلم پر شیون و اندوه و آه
۳
مادرت گریان و بی‌درمان شدهمر دلش ویران شده سوزان شده
۴
خاک تیره گشت، آواه! مادرتجز کفن دیگر نباشد خواهرت
صفحهٔ ۱ از ۳