خلوتی با نعیم فراشری
بخش ۲۶ - در وفات برادر
دیوان تخیلات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
بیهده‌ست این جمله الوان زمینبرمن بیهوده حیفا! بعد ازین
۲
نغمهٔ مرغان و گفت رود بارزیب وتاب و لاله‌های نوبهار
۳
از دلم آموختم من در جهاندرد و اندوه مصیبت دیدگان
۴
می‌نیابد این دل زارم کنونچون که شد مغموم و بیزار و زبون
صفحهٔ ۱ از ۳