خلوتی با واقف لاهوری
شمارهٔ ۳۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
عشق آوَرد در کمند مراندهد سود پند و بند مرا
۲
غم که می‌گفت من خلیل توامکشت آخر چو گوسپند مرا
۳
گریه با من چه دشمنی داردکه به دریای خون فکند مرا
۴
چون برآرم ز سینه پیکانشکه فتاده است دل پسند مرا
صفحهٔ ۱ از ۲