خلوتی با واقف لاهوری
شمارهٔ ۳۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
رحم بر حالم نداری، گریه می‌آید مرایک دل و صد زخم کاری، گریه می‌آید مرا
۲
شب همه‌شب بر سر بالینِ دل سوزم چو شمعدر غم از بیمارداری گریه می‌آید مرا
۳
یار می‌آید، دلم را در فشار آورده استحسرت گوهرنثاری، گریه می‌آید مرا
۴
از تو گاهی گر نگاهی می‌نمایم التماسبر تغافل می‌سپاری گریه می‌آید مرا
صفحهٔ ۱ از ۵