خلوتی با واقف لاهوری
شمارهٔ ۳
غزلیات ناتمام
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
نکشد یار از غرور مراکشتن خویش شد ضرور مرا
۲
نمک خنده‌اش چو یاد آریمگریه می‌آورد به شور مرا
۳
زاری‌ام بر تو دست خواهد یافتنیست هرچند دستِ زور مرا
۴
غیر از شکّر تو کام گرفتخوردن زهر شد ضرور مرا
صفحهٔ ۱ از ۲