خلوتی با انوری
غزل شمارهٔ ۱۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ای از بنفشه ساخته گلبرگ را نقابوز شب تپانچه‌ها زده بر روی آفتاب
۲
بر سیم ساده بیخته از مشک سوده‌گردبر برگ لاله ریخته از قیر ناب آب
۳
خط تو بر خد تو چو بر سیم پای مورزلف تو بر رخ تو چو بَر مِی پَرِ غُراب
۴
دارم ز آب و آتش یاقوت و جزع تودر آب دیده غرق و بر آتش جگر کباب
صفحهٔ ۱ از ۳