خلوتی با انوری
غزل شمارهٔ ۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ای غارت عشق تو جهانهابر باد غم تو خان و مانها
۲
شد بر سر کوی لاف عشقتسرها همه در سر زبانها
۳
در پیش جنیبت جمالتاز جسم پیاده گشته جانها
۴
در کوکبهٔ رخ چو ماهتصد نعل فکنده آسمانها
صفحهٔ ۱ از ۳