خلوتی با عراقی
قصیدهٔ شمارهٔ ۱ - در مدح شیخ حمیدالدین احمد واعظ
قصاید
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ای صبا جلوه ده گلستان رابا نوا کن هزاردستان را
۲
بر کن از خواب چشم نرگس راتا نظاره کند گلستان را
۳
دامن غنچه را پر از زر کنتا دهد بلبل خوش‌الحان را
۴
گل خوی کرده را کنی گر یادکند ایثار بر تو مرجان را
صفحهٔ ۱ از ۱۰