→ دیوان اشعارعراقی
عراقی
قصاید
از فهرست کتاب، به شعر دلخواهت برو.
قصیدهٔ شمارهٔ ۱ - در مدح شیخ حمیدالدین احمد واعظای صبا جلوه ده گلستان را←قصیدهٔ شمارهٔ ۲ - در مدح شیخ بهاء الدین زکریا ملتانیلاح صباح الوصال در شموس القراب←قصیدهٔ شمارهٔ ۳ - در مدح شیخ عزیزالدین محمد الحاجیاگر وقت سحر بادی ز کوی یار درجنبد←قصیدهٔ شمارهٔ ۴ - فی مدح شیخ صدرالدیندل تو را دوست‌تر ز جان دارد←قصیدهٔ شمارهٔ ۵ - ایضالهطرب، ای دل، که نوبهار آمد←قصیدهٔ شمارهٔ ۶ - در نعت رسول اکرم (ص)عاشقان چون بر در دل حلقهٔ سودا زنند←قصیدهٔ شمارهٔ ۷ - در مدح بهاء الدین زکریای ملتانیروشنان آینهٔ دل چو مصفا بینند←قصیدهٔ شمارهٔ ۸ - ایضالهیا نسیم خوش بهار وزید←قصیدهٔ شمارهٔ ۹ - ایضالهیا رب، این بوی خوش ز گلستان آید؟←قصیدهٔ شمارهٔ ۱۰ - ایضالهفرستاد دریای فضل و هنر←قصیدهٔ شمارهٔ ۱۱ - ایضالهطاب روح النسیم بالاسحار←قصیدهٔ شمارهٔ ۱۲ - در نعت رسول اکرم (ص)راه باریک است و شب تاریک و مرکب لنگ و پیر←قصیدهٔ شمارهٔ ۱۳ - ایضالهحبذا صفهٔ سرای کمال←قصیدهٔ شمارهٔ ۱۴ - وصف کعبهٔ معظمحبذا صفهٔ بهشت مثال←قصیدهٔ شمارهٔ ۱۵ - ایضالهدوش مانا شنید فریادم←قصیدهٔ شمارهٔ ۱۶ - در نعت رسول اکرم (ص)شهبازم و شکار جهان نیست در خورم←قصیدهٔ شمارهٔ ۱۷ - در مدح شیخ بهاء الدین زکریا ملتانیمی بیاور ساقیا، تا خویشتن را کم زنیم←قصیدهٔ شمارهٔ ۱۸ - ایضالههنوز باغ جهان را نبود نام و نشان←قصیدهٔ شمارهٔ ۱۹ - ایضالهقبلهٔ روی صوفیان بارگه صفای او←قصیدهٔ شمارهٔ ۲۰ - ایضالهای جلالت فرش عزت جاودان انداخته←قصیدهٔ شمارهٔ ۲۱ - در توحیدای جلالت فرش عزت جاودان انداخته←قصیدهٔ شمارهٔ ۲۲ - ایضالهمنم ز عشق سر از عرش برتر آورده←قصیدهٔ شمارهٔ ۲۳ - ایضالهای رخت مجمع جمال شده←قصیدهٔ شمارهٔ ۲۴ - در مدح شیخ حمیدالدینکه برد از من بی‌دل بر جانان خبری؟←قصیدهٔ شمارهٔ ۲۵ - ایضالهدلا در بزم عشق یار، هان، تا جان برافشانی←قصیدهٔ شمارهٔ ۲۶ - ایضالهای باد برو، اگر توانی←