خلوتی با عراقی
قصیدهٔ شمارهٔ ۵ - ایضاله
قصاید
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
طرب، ای دل، که نوبهار آمداز صبا بوی زلف یار آمد
۲
هان نظاره که گل جمال نمودهین تماشا که نوبهار آمد
۳
در رخ او جمال یار ببینکه گل از یار، یادگار آمد
۴
به تماشای باغ و بستان شوکه چمن، خُلدِ آشکار آمد
صفحهٔ ۱ از ۷