خلوتی با هاتف اصفهانی
غزل شمارهٔ ۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
گل خواهد کرد از گل ماخاری که شکسته در دل ما
۲
از کوی وفا برون نیائیمدامن‌گیر است منزل ما
۳
مرغان حرم ز رشک مردندچون بال فشاند بسمل ما
۴
نام گنهی نبرد تا کشتما را به چه جرم قاتل ما
صفحهٔ ۱ از ۲