خلوتی با هاتف اصفهانی
شمارهٔ ۲۸
ماده تاریخها
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
آه که از جور فلک شد به بادتازه گل خرم باغ جهان
۲
آه که بر خاک هلاک اوفتادسرو سهی قامت این بوستان
۳
رفت محمدعلی آن تازه گلدر چمن دهر به باد خزان
۴
حیف از آن گوهر یکتا که کردجا به دل خاک ازین خاکدان
صفحهٔ ۱ از ۲