خلوتی با هاتف اصفهانی
شمارهٔ ۲۹
ماده تاریخ‌ها
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
دریغ و درد کز بیداد گردونشد از بزم احبا میر مؤمن
۲
ازین ویرانه منزل رخت بربستبه سوی باغ طوبی میر مؤمن
۳
گرفتش دل ازین دیر پرآشوببه جنت کرد ماوا میر مؤمن
۴
دلش از هر غمی آسود، چون یافتبه گلزار جنان جا میر مؤمن
صفحهٔ ۱ از ۲