خلوتی با محتشم کاشانی
شمارهٔ ۱
غزلیات از رسالهٔ جلالیه
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
من و دیدن رقیبان هوسناک تو رارو که تا دم زده‌ام سوخته‌ام پاک تو را
۲
من که از دست تو صد تیغ به دل خواهم زدبه که بیرون فکنم از دل صد چاک تو را
۳
تا به غایت من گمراه نمیدانستنماینقدر کم حذر و خود سر و بی‌باک تو را
۴
ترک چشمت که دم از شیر شکاری میزداین چه سر بود که بربست به فتراک تو را
صفحهٔ ۱ از ۲