خلوتی با محتشم کاشانی
شمارهٔ ۲
غزلیات از رسالهٔ جلالیه
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ای فلک خوش کن به مرگ من دل یار مرادلگران از هستیم مپسند دلدار مرا
۲
ای اجل چون گشته‌ام بار دل آن نازنینجان ز من بستان و بردار از دلش بار مرا
۳
ای زمانه این زمان کز من دلش دارد غبارگرد صحرای عدم گردان تن زار مرا
۴
ای طبیب دهر چون تلخ است از من مشربششربت از زهر اجل ده جان بیمار مرا
صفحهٔ ۱ از ۲