خلوتی با محتشم کاشانی
شمارهٔ ۲۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
به افسون محو کردی شکوه‌های بیکرانم رابه هر نوعی که بود ای نوش لب بستی زبانم را
۲
به نیکی می‌بری نامم ولی چندان بدی با منکه گم می‌خواهی از روی زمین نام و نشانم را
۳
به این خوش دل توان بودن که بهر مصلحت با مننمائی دوستی و دوست داری دشمنانم را
۴
گمانم بود کاخر آشنائی بر طرف سازیشدی بیگانه ای خُوش ، تا یقین کردی گمانم را
صفحهٔ ۱ از ۲