خلوتی با محتشم کاشانی
شمارهٔ ۳۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
فرمود مرا سجدهٔ خویش آن بت رعنادر سجده فتادم که سمعنا واطعنا
۲
ما دخل به خود در می‌دیدار نگردیمما حل له شارعنا فیه شرعنا
۳
بودیم ز ذرات به خورشید رخش نیالفرع رئینا والی الاصل رجعنا
۴
روزی که دل از عین تعلق به تو بستیممن غیرک یاقرة عینی و قطعنا
صفحهٔ ۱ از ۲