خلوتی با محتشم کاشانی
قصیدهٔ شمارهٔ ۱۶ - در مدح پادشاه دکن گفته
قصاید
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
دهنده‌ای که به گل نکهت و به گل جان دادبه هرکس آن چه سزا بود حکمتش آن داد
۲
به عرش پایه عالی به فرش پایهٔ پستز روی مصلحت و رای مصلحت‌دان داد
۳
به دهر ظل خرد آن قدر که بود ضرورز پرتو حرکات سپهر گردان داد
۴
به ابر قطره چکاندن به باد قره زدنبرای نزهت دیرین سرای دوران داد
صفحهٔ ۱ از ۱۸