خلوتی با شیخ بهایی
غزل شمارهٔ ۱۸
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
من آینهٔ طلعت معشوق وجودماز عکس رخش مظهر انوار شهودم
۲
ابلیس نشد ساجد و مردود ابد شدآن دم که ملائک همه کردند سجودم
۳
تا کس نبرد ره به شناسایی ذاتمگه مؤمن و گه کافر و گه گبر و یهودم
صفحهٔ ۱ از ۱