خلوتی با شیخ بهایی
شمارهٔ ۹
مثنویات پراکنده
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
راه مقصد دور و پای سعی لنگوقت همچون خاطر ناشاد تنگ
۲
جذبه‌ای از عشق باید، بی‌گمانتا شود طی هم زمان و هم مکان
۳
روز از دود دلم تاریک و تارشب چه روز آمد ز آه شعله بار
۴
کارم از هندوی زلفش واژگونروز من شب شد، شبم روز از جنون
صفحهٔ ۱ از ۱