خلوتی با شیخ بهایی
شمارهٔ ۱۰
مثنویات پراکنده
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
عادت ما نیست، رنجیدن ز کسور بیازارد، نگوییمش به کس
۲
ور برآرد دود از بنیاد ماآه آتش بار ناید یاد ما
۳
ورنه ما شوریدگان در یک سجودبیخ ظالم را براندازیم، زود
۴
رخصت اریابد ز ما باد سحرعالمی در دم کند زیر و زبر
صفحهٔ ۱ از ۱