خلوتی با فروغی بسطامی
غزل شمارهٔ ۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
مکن حجاب وجودت لباس دیبا راکه نیست حاجت دیبا وجود زیبا را
۲
تو را برهنه در آغوش باید آوردنگرفتی از همه عضوت مراد اعضا را
۳
ز پای تا به سرت می‌مکم چو نیشکربه دستم ار بسپارند آن سر و پا را
۴
هنوز اهل صفا پرده در میان دارندبیار ساقی مجلس می مصفا را
صفحهٔ ۱ از ۴