خلوتی با فروغی بسطامی
غزل شمارهٔ ۲۸
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
به یک پیمانه با ساقی چنان بستیم پیمان راکه تا هستیم بشناسیم از کافر مسلمان را
۲
به کوی می‌فروشان با هزاران عیب خوشنودمکه پوشیده‌ست خاکش عیب هر آلوده دامان را
۳
تکبر با گدایان در میخانه کمتر کنکه اینجا مور بر هم می‌زند تخت سلیمان را
۴
تو هم خواهی گریبان چاک زد تا دامن محشراگر چون صبح صادق بینی آن چاک گریبان را
صفحهٔ ۱ از ۳