خلوتی با فروغی بسطامی
غزل شمارهٔ ۲۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
دادیم به یک جلوهٔ رویت دل و دین راتسلیم تو کردیم هم آن را و هم این را
۲
من سیر نخواهم شدن از وصل تو آریلب تشنه قناعت نکند ماء معین را
۳
می‌دید اگر لعل تو را چشم سلیمانمی‌داد در اول نظر از دست نگین را
۴
بر خاک رهی تا ننشینی همهٔ عمرواقف نشوی حال من خاک نشین را
صفحهٔ ۱ از ۳