خلوتی با فروغی بسطامی
غزل شمارهٔ ۳۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
جستیم راه میکده و خانقاه رالیکن به سوی دوست نجستیم راه را
۲
تا کی کشیم خرقهٔ تزویر را به دوشنتوان کشیدن این همه بار گناه را
۳
کی بنده پا نهاد به سر منزل یقینزنهار خواجه هر مکن این اشتباه را
۴
بیچاره آن گروه که از اضطراب عشقدیدند راه را و ندیدند چاه را
صفحهٔ ۱ از ۴