خلوتی با عبید زاکانی
غزل شمارهٔ ۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
در ما به ناز می‌نگرد دلربای مابیگانه‌وار میگذرد آشنای ما
۲
بی‌جرم دوست پای ز ما درکشیده بازتا خود چه گفت دشمن ما در قفای ما
۳
با هیچکس شکایت جورش نمیکنمترسم به گفتگو کشد این ماجرای ما
۴
ما دل به درد هجر ضروری نهاده‌ایمزیرا که فارغست طبیب از دوای ما
صفحهٔ ۱ از ۲