خلوتی با عبید زاکانی
غزل شمارهٔ ۱۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
دارم بتی به چهرهٔ صد ماه و آفتابنازک‌تر از گلِ تر و خوشبوتر از گلاب
۲
رعناتر از شمایلِ نسرین میان باغنازنده‌تر ز سرو سهی بر کنار آب
۳
در تابِ حیرت از رخِ او در چمن سمندر خوی خجلت از تب او در قدح شراب
۴
شکلی و صد ملاحت و رویی و صد جمالچشمی و صد کرشمه و لعلی و صد عتاب
صفحهٔ ۱ از ۳