خلوتی با امیرخسرو دهلوی
بخش ۲۸ - صفت برگ ریز، و دوادو باد خزان، و از آسیب صدمات حوادث، سر نهادن سرو لیلی در خاک، و بی بالش ماندن
مجنون و لیلی
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
آمد چو خزان به غارت باغبنشست به جای بلبلان زاغ
۲
هر غنچه که جلوه کرد گستاخدر ریختن آمد از سر شاخ
۳
ریزان گل و لاله، شست در شستمالنده چنار، دست در دست
۴
گیسوی بنفشه خاک بوسانچون زلف خمیدهٔ عروسان
صفحهٔ ۱ از ۱۹