خلوتی با شهریار
غزل شمارهٔ ۵۲ - سیل روزگار
گزیدهٔ غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
لبت تا در شکفتن لاله سیراب را مانددلم در بیقراری چشمه مهتاب را ماند
۲
گهی کز روزن چشمم فرو تابد جمال توبه شب‌های دل تاریک من مهتاب را ماند
۳
خزان خواهیم شد ساقی کنون مستی غنیمت دانکه لاله ساغر و شبنم شراب ناب را ماند
۴
گذشته روزگاران بین که دوران شباب مادر این سیلاب غم دسته گلی شاداب را ماند
صفحهٔ ۱ از ۳