خلوتی با شهریار
غزل شمارهٔ ۵۳ - سرود ساربان
گزیدهٔ غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
بهار آمد که بازم گل به باغ و بوستان خواندبه گوشم ناله بلبل هزاران داستان خواند
۲
قفس بگشا و پروازش ده این بد طوطی خاموشکه گلبانگ هم‌آوازش سوی هندوستان خواند
۳
به مرغان بهاری گو که این مرغ خزان‌دیدهدگر سازش غم‌انگیز است و آواز خزان خواند
۴
دل وامانده‌ام بس همرهانش کاروانی شداگر خواند به آهنگ درای کاروان خواند
صفحهٔ ۱ از ۳