خلوتی با عطار
(۲) حکایت ابرهیم علیه السلام با نمرود
بخش هفتم
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
مگر نمرود را چون هشتصد سالبرآمد تیره شد حالی بر او حال
۲
اگرچه از تکبّر پیل‌تن بودولی یک پشّه او را راه‌زن بود
۳
یقینش شد که چون انکار کرده‌ستخدای این پشه را بر کار کرده‌ست
۴
به ابرهیم گفت او که‌آشکار‌ستکه اکنون گنج من بیش از هزار‌ست
صفحهٔ ۱ از ۴