خلوتی با عطار
(۱۴) حکایت شعبی و آن مرد که صعوۀ گرفته بود
بخش سیزدهم
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
چنین گفته‌ست شعبی مردِ درگاهکه شخصی صعوهٔ بگرفت در راه
۲
بدو آن صعوه گفت ازمن چه خواهیوزین ساق و سر و گردن چه خواهی
۳
گرم آزاد گردانی ز بندتدر آموزم سه حرف سودمندت
۴
یکی در دست تو گویم ولیکندُوُم چو بر پَرم بر شاخِ ایمن
صفحهٔ ۱ از ۶