خلوتی با عطار
(۴) حکایت در ذمّ دنیا
بخش نوزدهم
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
چنین دادست صاحب شرع فتویکه هر کو یک سخن گوید ز دنیی
۲
به پانصد سال ره کانرا شمارستز جنّت دور افتد، این چه کارست
۳
ز دنیا یک سخن، خود چون بوَد آنکه گر افزون بود افزون بود آن
۴
کسی کو عمر در دنیی بسر بردقوی مردی بوَد، در دین اگر مُرد
صفحهٔ ۱ از ۲