خلوتی با عطار
(۵) حکایت در ذمّ دنیا
بخش نوزدهم
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
چنین گفتهست آن پاکیزه گوهرکه دینی دوست از سگ هست کمتر
۲
چو مرداریست این دنیای غدّارسگان هنگامه کرده گردِ مردار
۳
چو سگ زان سیر شد بگذارد آنراکه تا یک سگ دگر بردارد آنرا
۴
ذخیره نهد او از هیچ روئینیندیشد ز فردا نیز موئی
صفحهٔ ۱ از ۲