خلوتی با عطار
بخش ۱۶ - آغاز داستان
خسرونامه
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
کنیزک را چو وقت مرگ آمددرخت عمر او بی برگ آمد
۲
جهانش دستکاری خواست کردنطریق کژ نمایی راست کردن
۳
هنوز آن روی چون گل ناشکفتهگل او خواست شد در گل نهفته
۴
چو مرگ آمد دلش برخاست از دردکه شد خورشید عمرش ناگهان زرد
صفحهٔ ۱ از ۳۰