خلوتی با عطار
بخش ۳۱ - بیمار گشتن جهان افروز
خسرونامه
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
یکی چابک کنیزک داشت کوچککه حُسنا بود نام آن کنیزک
۲
به بالا همچو سرو جویباریبه لنجیدن چو کبک کوهساری
۳
رخی چون ماه و زلفی همچو عنبربری چون شیر و لعلی همچو شکر
۴
چو چشم سوزنش کوچک دهانیبسان رشته‌یی او را میانی
صفحهٔ ۱ از ۸۸