خلوتی با عطار
بخش ۶۰ - در صفت موی
خسرونامه
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
الا ای موی مشکین رنگ آخرشدم مویی نیم از سنگ آخر
۲
الا ای مشکموی افتاده‌ام منچو موی تو به روی افتاده‌ام من
۳
منم چون موی تو در چین نشستهتو در رومی کمر بر موی بسته
۴
چو مویی گر رسم ای دوست با توبرون آیم چو موی از پوست با تو
صفحهٔ ۱ از ۳۳