خلوتی با عطار
شمارهٔ ۱۲
باب ششم: در بیان محو شدۀ توحید و فانی در تفرید
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
از بس که دلم در بُنِ این قلزم گشتیک یک مویش زِ شور چون انجم گشت
۲
دی داشتم از جهان زبانی و دلیامروز زبان گنگ شد و دل گم گشت
صفحهٔ ۱ از ۱