خلوتی با عطار
شمارهٔ ۳۴
باب ششم: در بیان محو شدۀ توحید و فانی در تفرید
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
مستم ز می عشق و خراب افتادهبرخاسته دل بیخور و خواب افتاده
۲
در دریایی که آنست در سینهٔ ماجان رفته و تن بر سر آب افتاده
صفحهٔ ۱ از ۱