خلوتی با عطار
شمارهٔ ۶۳
باب ششم: در بیان محو شدۀ توحید و فانی در تفرید
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
چون بادیهٔ عشق، مرا پیش آمدهر گامم ازو ز صد جهان بیش آمد
۲
دل رفت و درین بادیه تک زد عمریخود بادیه او بود چو با خویش آمد
صفحهٔ ۱ از ۱