خلوتی با عطار
شمارهٔ ۳۲
باب دوازدهم: در شكایت از نفس خود
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
دردا که غرور بود و بسیاری بودیک یک مویم بتی و زنّاری بود
۲
پنداشته بودم که مرا کاری بودچه کار و کدام کار پنداری بود
صفحهٔ ۱ از ۱
باب دوازدهم: در شكایت از نفس خود