خلوتی با عطار
شمارهٔ ۳۳
باب دوازدهم: در شكایت از نفس خود
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
بیچاره دلم که خویش حُرْ میپنداشتبا دست تهی کیسهٔ پر میپنداشت
۲
بسیار دُر افشاند ولیکن چو بدیدجز مُهره نبود آنچه دُر میپنداشت
صفحهٔ ۱ از ۱
باب دوازدهم: در شكایت از نفس خود