خلوتی با عطار
شمارهٔ ۱۴
باب چهاردهم: در ذَمّ دنیا و شكایت از روزگار غدّار
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
چون نیست درین چاه بلا دسترسیتبر پشتی کیست هر زمانی هوسیت
۲
بر چرخ سیاه کاسهٔ بی سر و بنصد کوزه توان گریست در هر نفسیت
صفحهٔ ۱ از ۱