خلوتی با عطار
شمارهٔ ۱۵
باب چهاردهم: در ذَمّ دنیا و شكایت از روزگار غدّار
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
یک حاجت بیدلی روا مینکنندیک وعدهٔ عاشقی وفا مینکنند
۲
این است غم ما که درین تنهائیما را به غم خویش رها مینکنند
صفحهٔ ۱ از ۱
باب چهاردهم: در ذَمّ دنیا و شكایت از روزگار غدّار