خلوتی با عطار
شمارهٔ ۲۰
باب چهاردهم: در ذَمّ دنیا و شكایت از روزگار غدّار
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
هر روز درین دایره سرگشتهترمچون دایرهای بمانده بی پا و سرم
۲
و امروز چنان شدم که آبی نخورمتا هم چندان خون نچکد از جگرم
صفحهٔ ۱ از ۱