خلوتی با عطار
شمارهٔ ۲۸
باب بیستم: در ذُلّ و بار كشیدن و یكرنگی گزیدن
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
چون بحر، ز شوق راز جان، میجوشملیکن ز خود و ز دیگران میپوشم
۲
ای خواجه! برو، که دُرد صافی روییمن صافی دل اگرچه دُردی نوشم
صفحهٔ ۱ از ۱